skip to Main Content
تفاوت دامنه ی اصلی، پارک دامین و ریدایرکت چیست؟

تفاوت دامنه ی اصلی، پارک دامین و ریدایرکت چیست؟

آقای هاردی در استفاده از انواع دامنه هایی که میتونه روی هاستش داشته باشه، دچار سردرگمی شده. آقای هاردی نمیدونه از کدوم نوع دامنه در چه موقعی باید استفاده کنه. حتی تفاوت انواع دامنه رو نمیدونه، و امکان داره استفاده های نابجا از انواع دامنه ها کنه. بنابراین وب لند تفاوت انواع دامنه ها رو به آقای هاردی توضیح میده.

 

دامنه ی اصلی چیست؟

دامنه ی اصلی یک نام منحصر به فرد برای شناسایی یک وبسایت ‌در اینترنت و فضای مجازی است. در واقع دامنه ی اصلی همون نام وبسایت شماست.

 

دامنه ی اصلی اکانت شما با این دامنه مشخص میشه. از طریق دامنه ی اصلی میتونین، به اکانت هاست خودتون وارد بشین. اکانت شما از طریق دامنه ی اصلی در شرکت هاستینگ مورد نظر شناسایی میشه. روی یک سرویس هاست تنها یک نام دامنه ی اصلی میتونه در یک زمان وجود داشته باشه، و بقیه ی دامنه ها به عنوان دامنه ی فرعی تشخیص داده میشن. نام دامنه ی اصلی برای ایجاد اکانت های هاستینگ و تعریف یوزر استفاده میشه. نام دامنه ی اصلی توی آدرس های ایمیل اصلی هم ثبت میشه.

 

دامنه ی اصلی از 3 بخش تشکیل شده:

  1. دامنه ی اصلی www: بخش اول دامنه ی اصلی ماهیت دامنه ی اصلی شما رو نشون میده. مثلا www مخفف World Wide Web هستش.
  2. نام دامنه ی اصلی یا domain name: بخش دوم دامنه ی اصلی همون عنوان برند و یا اسم تجاری وبسایت شماست، که به وسیله ی صاحب دامنه ی اصلی انتخاب میشه. نام دامنه ی اصلی بعد از www قرار میگیره.
  3. پسوند دامنه ی اصلی و یا Top-Level Domain: بخش سوم دامنه ی اصلی رو اغلب با عنوان پسوند دامنه ی اصلی میشناسیم، و دامین سطح بالا TLD و یا Top-Level Domain نامیده میشه. پسوند دامنه ی اصلی یا TLD زمینه ی کاری یا موقعیت جغرافیاییه یک وبسایتو نشون میده. در کل دو نوع TLD برای دامنه ی اصلی وجود داره: یک: Country Top-Level Domain یا به اختصار CTLD نشون دهنده ی موقعیت جغرافیایی وبسایت شماست. مثلا دامنه ی اصلی با پسوند ir نشون میده که وبسایت مورد نظر توی ایران قرار داره. دو: Global Top-Level Domain پسوند های جهانی هستن، که این نوع از پسوند های دامنه های اصلی از انواع دیگر گرونتر هستن. مثلا دامنه های اصلی با پسوند های com ،info ،net ،biz ،org و … توی این دسته قرار میگیرن.

 

دامنه ی پارک شده (Parked Domain) یا آلیاس (Domain Alias) چیست؟

دامنه هایی که به یک دامنه اصلی اشاره میکنن، دامنه ی پارک شده نامیده میشن. محتوای همه ی دامنه های پارک شده با دامنه ی اصلی که دامنه های پارک شده به اون اشاره میکنن، یکسانه. اگر کاربر نام دامنه های پارک شده رو در مرورگر وارد کنه، باز هم صفحه ی مربوط به دامنه ی اصلیو میبینه.

 

استفاده از دامنه ی پارک شده معمولا زمانی صورت میگیره که میخوان، با نام های مختلف وارد یک سایت بشن. در این صورت نیازی نیست که هاست جداگانه خریداری بشه.

 

یکی از کاربرد های دامنه های پارک شده اینه که شما میتونین، اشتباهای تایپی کاربران رو اصلاح کنین. مثلا اگر نام دامنه ی اصلی شما example.com است، و کاربر example.ir رو وارد کنه، در صورتی که دامنه ی دوم یعنی example.ir رو ثبت کرده باشین، و اونو به عنوان دامنه ی جانشین یا دامنه ی پارک شده ی example.com تعریف کرده باشین، باز هم کاربر به دامنه اصلی هدایت میشه و صفحه ‌ی اول سایت example.com رو میبینه. در واقع میشه گفت، برای استفاده ی همزمان از پسوند های مختلف دامنه با یک نام برای سایت از دامنه ی پارک شده استفاده میشه.

 

شما میتونین کلیه ‌ی اسامی نام شرکت، نام محصول، نام های مرتبط و … رو ثبت کنین، و این اسامی رو به عنوان دامنه ی جانشین یا دامنه ی پارک شده (park domain) به وب سایت خودتون متصل کنین. این کار برای بالا بردن کاربران سایت شما خیلی مفیده، و کاربران آسون تر به وبسایت شما هدایت میشن.

 

دامنه های جانشین یا دامنه های پارک شده همچنین میتونن برای ایمیل ها هم فعال بشن. در این صورت تمام نامه های الکترونیکی که برای “name@Domain.ir” ارسال میشه، به دست همون کسی میرسه که از آدرس الکترونیکی “name@Domain.com” که برای دامنه ی اصلی تعریف شده، استفاده میکنه.

 

دامنه ی پارک شده یا آلیاس از همون نیم سرور های دامنه‌ ی اصلی استفاده میکنه. هر آدرس ایمیلی که تحت دامنه‌ ی اصلی تعریف بشه، عیناً برای دامنه‌ ی پارک شده هم ایجاد میشه و قابل استفادست.

 

دامنه های جانشین یا دامنه های پارک شده از هر نظر از جمله رکورد های DNS شبیه به دامنه ی اصلی بوده، و ویژگی های یکسانی با دامنه ی اصلی دارن. تنها تفاوت دامنه های پارک شده با دامنه های اصلی اینه که دامنه های پارک شده، هیچ فایلی از خودشون ندارن، و به فایل های دامنه ای که جانشینش شدن یا همون دامنه ی اصلی، اشاره میکنن.

 

دامنه ی ادان شده چیست؟

دامنه ی ادان شده، به دامنه ای گفته میشه، که روی یک هاست با یک دامنه ی اصلی دیگه اضافه میشه، ولی محتوایی کاملا متفاوت از دامنه ی اصلی رو نمایش میده.

 

دامنه ی ادان شده نیز از طریق اکانت دامنه ی اصلی مدیریت میشه و در هاست اصلی ادد میشه. برای هر دامنه ی ادان شده نیز در بخش مدیریت فایل ها، public_html پوشه ای منحصر به فرد با نام دامنه ایجاد میشه، که محتوای سایت ادان شده رو توی اون مسیر میشه آپلودش کرد.

 

روی هر هاست با توجه به امکاناتی که شرکت هاستینگ مورد نظر به پلن هاست شما اختصاص داده، میتونین دامنه ادان کنین. در واقع با استفاده از قابلیت دامنه ی ادان شده، میتونین سایت های مجزا روی یک هاست مشترک داشته باشین.

 

داشتن یک دامنه ی ادان شده بسیار شبیه به داشتن یک وب‌سایت جداگانست. به این صورت که اگر روی هاستتون ادان دامین ایجاد کنین، میتونین با یک هاست خریداری شده، چند وب سایت با سیستم های متفاوت و دامنه های متفاوت ایجاد کنین.

 

هنگام خرید هاست به تعداد ادان دامین های موجود روی پکیج هاستینگ هم دقت کنین. اگر روی پکیج هاستینگ درج شده باشه، تعداد ادان دامین یا دامنه اضافی : 2 عدد، یعنی علاوه بر وب سایت اصلی میتونین، 2 وب سایت دیگه هم با دامنه های متفاوت روی هاست آپلود کنین و نمایش بدین.

 

یکی از کاربردهای دامنه ی ادان شده، اینه که شما میتونین، با داشتن ادان دامین مطالب متفاوتی نسبت به سایت دیگرتون داشته باشین.

 

کاربرد دیگر ادان دامین اینه که شما میتونین، چند وب‌سایت و آدرس ایمیل را تحت یک کنترل‌پنل اما در نام دامنه‌های مجزا داشته باشین. اینطوری دیگه نیازی به پرداخت هزینه‌های جداگانه برای وب‌سایت‌های خود ندارین. چون همه‌ی این کارها رو میتونین، با یک حساب کاربری میزبانی وب انجام بدین.

 

ساب دامنه چیست؟

ساب دامنه یا زیر دامنه، پیشوندیه که قبل از نام دامنه ی اصلی سایت قرار میگیره، و با یک نقطه از نام دامنه ی اصلی، جدا میشه. ساب دامنه مشتق شده از دامنه ی اصلی هستش. ساب دامنه میتونه، در سئو سایت تاثیر گذار باشه و باعث افزایش ترافیک سایت بشه.

 

ساب دامین یک دامنه ی سطح سوم (third-level domain) هستش که بخشی از دامنه ی سطح بالا یا دامنه ی اصلی (top-level domain) هستش. ساب دامین به‌ هیچ‌ عنوان دامنه اصلی نیستش.

 

ساب دامنه قسمتی از سایت اصلی ماست. اما توسط موتورهای جستجو به عنوان یک جزء جداگانه شناخته میشه. عموما از ساب دامین ها برای اهداف سازمانی و یا حتی برای بهبود سئوی سایت میشه استفاده کرد.

 

از ساب دامنه میشه برای هدف های مختلف مثلا سازماندهی بخش های مختلف سایت استفاده کرد. فرضاً شما یک سایت دارین، که میتونین ساب دامین های فروشگاه ، وبلاگ و … ایجاد کنین. نمونه هایی از ساب دامین blog.example، Shop.example.com، Mail.example.com و … هستن.

 

محدودیتی در تعداد تعریف ساب دامین وجود نداره و از نظر ساختاری هم میتونن هیچ شباهتی به هم نداشته باشن. ساب دامنه درواقع یک دامنه ی مجزا تلقی میشه، که فقط نامش از نام یک دامنه ی اصلی مشتق شده. برای مثال بلاگفا بیشترین ساب دامین ممکن رو در ایران داره. یا اکثر شرکت‌هایی که هاست رایگان ارائه میدن، یک ساب دامنه را هم که مشتق شده از نام اصلی شرکته، به شما پیشنهاد میدن.

 

فوروارد کردن یا ریدایرکت کردن دامنه (Domain Forwarding یا Domain Redirection) چیست؟

ریدایرکت کردن دامنه یا مسیردهی مجدد، برای انتقال یک آدرس اینترنتی به آدرس اینترنتی دیگه استفاده میشه.

 

تصور کنین که مدیر یک وبسایت فعال هستین، و سایت شما بازدید خوبی داره، و از مطالب وب سایت شما استفاده میکنن. حالا تصمیم گرفتین که آدرس دامنه ی اصلی وب سایتتون رو عوض کنین، و کل محتوای سایتتون رو به یه دامنه ی دیگه منتقل کنین.

 

یا این که اصلا فکر کنین، که بعد از یه مدتی از فعالیت وب سایتتون تصمیم گرفتین، که آدرس بعضی از صفحات سایتتون رو عوض کنین و بهشون یه نظمو ترتیبی بدین.

 

حالا مشکل اینجاست که خیلی از کاربرای اینترنت ممکنه آدرس قدیمیه یه صفحه از سایت شما رو داشته باشن، تا یه زمانی واردش بشن و ازش استفاده کنن. و وقتی شما آدرس اون صفحه رو عوض کرده باشین، کاربران وقتی میخوان وارد اون صفحه بشن، با خطای 404 مواجه میشن. و از اون مهم تر گوگل و بقیه ی موتور های جستجو همه روزه بازدیدکننده ها رو به اون آدرس قدیمی صفحات سایت شما ارجاع میدن. شما باید بتونین یه جوری به موتور های جستجو و بازدیدکننده ها بفهمونین که آدرس اون صفحه که به دنبالش هستن، عوض شده و آدرس جدیدش رو بهشون بگین.

 

توسط قابلیت redirect تو هاست سی پنل میتونین، یه سری ارجاع دهنده های اتوماتیک تنظیم کنین، تا به محض این که کاربر یا موتور های جستجو وارد آدرس url قدیمی اون صفحه از سایتتون شد، به صورت خودکار به آدرس جدید اون صفحه هدایت بشه. ریدایرکت یا هدایت آدرس های قدیمی سایت به آدرس جدیدشون، باعث میشه که شما بخش عظیمی از ترافیک وب سایتتون رو از دست ندین.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *